De fans waren onwerkelijk, ongelooflijk… Lee Bowyer beschrijft de supporters van Leeds United

Lee Bowyer heeft teruggekeken op zijn tijd bij Leeds United.

Nicky Butt van Manchester United en Lee Bowyer van Leeds

Ex-Leeds United-middenvelder Lee Bowyer heeft dit op het officiële Twitter-account van Charlton Athletic verteld dat hij vond dat de Whites-fans ‘onwerkelijk’ waren op Europese avonden.

Bowyer, nu 40, klom op in de gelederen met Charlton en zijn record van 14 doelpunten in 58 wedstrijden voor de Addicks leverde hem in 1996 een overstap naar Leeds United op en werd daarmee de duurste Britse tiener van die tijd.

De middenvelder scoorde uiteindelijk meer dan 250 wedstrijden voor Leeds en scoorde 55 doelpunten, terwijl hij een sleutelrol speelde onder David O'Leary in 'gloriedagen' voor de Whites.

Bowyer speelde twee periodes bij West Ham aan weerszijden van Newcastle en beëindigde zijn carrière bij onder meer Birmingham City en Ipswich Town voordat hij in 2012 met pensioen ging.

Sinds hij met pensioen ging, heeft Bowyer zijn hand op coaching gericht en is hij teruggekeerd naar eerste club Charlton in een coachingsfunctie als assistent van Karl Robinson bij The Valley.

Nu Bowyer heeft dit op het officiële Twitter-account van Charlton Athletic verteld dat hij het gevoel had dat er destijds een sterke relatie bestond tussen de Leeds-spelers en de fans, die verhalen vertelden over zijn tijd bij de club tijdens hun Champions League-dagen.

Chelsea FC Salah

Leeds United-fans

Bowyer suggereerde dat de spelers besloten om te integreren met de Leeds-fans door liedjes met hen te zingen tijdens uitstapjes door Europa, terwijl ze ook elke week hard werkten voor de Elland Road-gelovigen.

Bowyer noemde de Champions League-dagen ‘onwerkelijk’ en voegde eraan toe dat de fans van Leeds ‘ongelooflijk’ waren omdat ze een verbluffende sfeer creëerden om de Blanken in Europa voort te drijven.

We integreerden met hen, zei Bowyer. Zij respecteerden ons en wij respecteerden hen. We hebben elke week alles gegeven op het veld en dat konden ze ons niet afnemen, maar ze waardeerden het wel.

Als we na een wedstrijd overal in Europa gingen spelen, werden ze achter ons gehouden, kleedden we ons om en toen we naar buiten kwamen, zongen we liedjes met ze. Het hele stadion zou leeg zijn, op onze fans na, en alle spelers zouden naar buiten komen en we zouden geklets maken en liedjes zingen. Onwerkelijk, maar de fans waren onwerkelijk, ongelooflijk. Op die Europese avonden was de sfeer onwerkelijk, voegde hij eraan toe.